﻿<title_newspaper="Sztandar Młodych"> 
<title_article="’Zielona Taśma’ w Grzybowie"> 
<author_1="Witlod Łasisz"> 
<author_2=""> 
<language="pl"> 
<style="press"> 
<year="1954"> 
<date="1954-12-16"> 
<month="12"> 
<period="d"> 
<status="1_obieg"> 
<support="paper">

Olbrzymie poruszenie wśród chłopów, wśród młodzieży w gromadzie Grzybów wywołały uchwały II Zjazdu Partii. Zaczęliśmy bardziej wnikliwie zastanawiać się nad zadaniami w rozwoju rolnictwa; Coraz więcej młodzieży dochodziło do przekonania, że właśnie w dużej mierze od naszych rąk, od rozważnych głów zależy dobrobyt wszystkich ludzi pracy. Nieodzownym warunkiem tego stało się właściwe prowadzenie hodowli zwierząt gospodarskich. Dotychczas chłopi gospodarowali po staremu. Pastwiska dla bydła były zaniedbane. Sianie białej koniczyny w wypadku gdy brakowało pastwiska także nie rozwiązywało kwestii racjonalnego żywienia w miesiącach letnich. W takich warunkach krowy wyglądały kiepsko i dawały małe ilości mleka. O wzroście pogłowia zwierząt hodowlanych nie mogło być mowy. Obecnie gromada uczyniła krok naprzód. W dużej mierze należy to zawdzięczać młodzieży. Czytaliśmy w domu gazety: „Chłopską Drogę”, „Gromadę” i „Sztandar Młodych”, zwracaliśmy rodziców uwagę na artykuły, które przed tym zetempowcy omawiali na swoim zebraniu. Tak np. dowiedzieliśmy się o „zielonej taśmie”. Jeszcze w ubiegłym roku na jesieni zasialiśmy żyto na paszę zieloną, zaś wiosną tego roku posialiśmy na niewielkich kawałkach pola łubin słodki i seradelę. Wiosną rozpoczęliśmy skarmianie żyta na zielono, a po życie — łubinu słodkiego i seradeli. Na wypasionym kawałku żytniska zasieliśmy znowu wykę i seradelę na późniejszy wypas. Po żniwach sprawę zaopatrzenia bydła w zielonki rozwiązują poplony łubinu słodkiego, wyki, seradeli, słonecznika. Sialiśmy w „zielonej taśmie" najwięcej seradeli, ponieważ wpływa ona doskonale na ilość i jakość mleka. Kawałki pola przeznaczone na „zieloną taśmę" wynosiły przeciętnie 15 arów na dorosłą sztukę bydła. Przekonaliśmy się naocznie o znaczeniu „zielonej taśmy". Bydło zdobywało paszę nie tylko na pastwisku, lecz otrzymało wspaniała Zielonkę po powrocie z pastwiska — w oborze. 

</support> 
</status> 
</period> 
</date> 
</month> 
</year> 
</style> 
</language> 
</author_2> 
</author_1> 
</title_article> 
</title_newspaper>
